نظر مردم عادی در مورد بازگشت انسان به ماه چیست؟ / هیجان‌انگیز، رقابت سیاسی یا اتلاف منابع؟

به گزارش خبرآنلاین، ماریا آلخاندرا کاماچو که یکی از خوانندگان نیچر است، می‌گوید که اکتشاف فضا هیجان‌انگیز است، اما بهره‌برداری از آن زیان‌بار خواهد بود. او توضیح می‌دهد که از امکان کشف‌های غیرمنتظره هیجان‌زده است، اما باید ماه و مریخ را با احترام کاوش کرد و فقط تعداد نمونه‌های لازم برای پژوهش را برداشت. به نظر او، ایجاد یک پایگاه دائمی در هرکدام از آن‌ها می‌تواند آغاز یک روند زیان‌بار از بهره‌برداری باشد.

به نقل از ایسنا، الکساندره سوارس روسادو یکی دیگر از خوانندگان نیچر می‌گوید: علم در فضا می‌تواند چیزهای زیادی درباره زندگی روی زمین به ما بیاموزد. به‌ عنوان یک میکروبیولوژیست که با «اکستریموفیل‌ها» که جاندارانی هستند که در سخت‌ترین شرایط زنده می‌مانند، کار می‌کنم، من مأموریت آرتمیس را فرصتی می‌بینم برای بررسی اینکه حیات تا چه اندازه می‌تواند فراتر از شرایطی که آن را شکل داده‌اند، گسترش یابد. میکروارگانیسم‌ها در بیابان‌ها، درون منافذ اعماق دریا و در محیط‌های فوق‌العاده شور رشد می‌کنند و حیات به طرز شگفت‌انگیزی خلاق است، نه شکننده. در شرایطی مانند تابش، خشکی و کمبود مواد مغذی، جوامع میکروبی به شیوه‌های شگفت‌آوری سازگار و بازسازمان‌دهی می‌شوند.

الیزابت ایبرت می‌گوید که زندگی روی ماه یا مریخ در حال حاضر نباید اولویت باشد. او توضیح می‌دهد: نمی‌توانم آینده‌ای را تصور کنم که در آن تعداد زیادی از مردم در ماه یا مریخ زندگی کنند، زیرا دشواری‌های بسیار زیادی برای قابل ‌سکونت کردن این مکان‌ها وجود دارد. مبالغ عظیمی که برای این کار لازم است، می‌تواند بسیار بهتر صرف حل مشکلاتی شود که انسان‌ها روی زمین ایجاد کرده‌اند.

یارین لیونه می‌گوید که سفر فضایی با شرایط درگیری‌های فعلی همخوانی ندارد. انسان‌ها همیشه مرزهای درک خود از جهان را گسترش داده‌اند. فضا یک مرز هیجان‌انگیز است. اما بررسی آن هزینه‌بر است و نیاز به همکاری کشورها دارد. با این حال، بشریت مشغول جنگ‌ها و ویرانی‌هاست. چگونه می‌توانیم به آسمان نگاه کنیم، وقتی در حال سوزاندن زمین هستیم؟

استیون کارتر فکر می‌کند که سفر به ماه اتلاف منابعی است که بهتر است صرف مقابله با بحران اقلیمی شود. بهتر است تهدید وجودی قریب‌الوقوع برای حیات روی زمین، یعنی تغییرات اقلیمی، مورد توجه قرار گیرد. اگر خیلی زود استفاده از سوخت‌های فسیلی را متوقف نکنیم، هیچ چیز دیگری اهمیتی نخواهد داشت.

رائول پائس د بارروس، بر این باور است که دیدن زمین از دور باید وحدت را در خانه تقویت کند و می‌گوید: امیدوارم نگاه کردن به سیاره‌مان از دید یک جرم آسمانی دیگر، به ما یادآوری کند که خانه‌مان چقدر منحصربه‌فرد و شکننده است و حس مسئولیت جهانی را در اینجا تقویت کند.

اورس هوفمان فکر می‌کند که باید به ‌جای فضانوردان، ربات‌ها را فراتر از ماه بفرستیم. او باور دارد که سفر انسان‌ها فراتر از ماه منطقی نیست و بودجه و تلاشی که برای ممکن و ایمن کردن سفر فضایی انسان لازم است، بهتر است صرف مأموریت‌های رباتیک یا پژوهش روی زمین یا خود ماه شود.

پراجوال شاستری از کمبود ناامیدکننده علم می‌گوید. آرتمیس آن ‌قدرها هم به حفظ ماه به ‌عنوان میراث مشترک بشریت نمی‌پردازد و آن‌قدرها که باید درباره پیش بردن مرزهای دانش نیست و بیش‌تر برای شکست دادن «رقبا» است؛ و به همین دلیل مأموریتی ناامیدکننده است. او می‌گوید که به ‌عنوان یک اخترفیزیک‌دان، کاملا موافق بررسی و درک جهان است، اما نه پیش از آنکه بشریت بتواند نشان دهد که این یک مشارکت عادلانه، دلسوزانه و مشترک برای رفاه برابر همه اقشار جامعه است.

آرتور مینارد می‌گوید که پول و سیاست بر علم فضایی غلبه کرده‌اند. من با شگفتی به عظمت طبیعت نگاه می‌کنم و انگیزه دارم شکوه همه هستی را درک کنم. اما این موضوع سیاسی است. فکر نمی‌کنم در آن حس مسئولیت، پاسخ‌گویی، شفقت یا فروتنی وجود داشته باشد. ما در حال نابود کردن یک جهان و از بین بردن بی‌شمار شکل‌های حیات از جمله گونه خودمان در ترکیبی از سودجویی و غرور هستیم.

بروس اوت از آغاز رقابت با چین می‌گوید. برنامه چین برای ایجاد یک پایگاه دائمی روی ماه، اگر دموکراسی‌های غربی از آن پیروی نکنند، به این کشور برتری راهبردی نظامی خواهد داد.

اولین لیونگ نگاه مثبت‌تری دارد و می‌گوید که آزمایش‌ها در فضا به پژوهش روی زمین کمک خواهند کرد. ماه می‌تواند به‌عنوان مکانی برای انجام آزمایش‌هایی درباره رفتار حیات در فضای بیرونی مورد استفاده قرار گیرد. چنین پژوهش‌هایی می‌تواند نه ‌تنها برای اکتشافات آینده فرازمینی، بلکه برای کاربردهای عملی روی زمین نیز مفید باشد، از جمله در فناوری‌های حمل‌ونقل و ساخت‌وساز.

۵۸۵۸